De Magnum van Magnus

Elke donderdag- en zondagavond is er een geweldige markt in Darwin in het park langs Mindil Beach. Het is maar tweehonderd meter lang, maar er gebeurt van alles. Aan het begin, bijvoorbeeld, staan twee muzikanten, waarvan de ene op vier didgeridoos speelt en zijn partner op een grote set trommels. Ze klinken waanzinnig samen, spelen met enorme snelheid en veel ritme. Op de voorgrond dansen een stel Aboriginals met soepele bewegingen. Daarna heel erg veel Aziatische eetstalletjes die bekend zijn om hun kwalitatieve voedsel. Er staan Chinese massagekramen, kraampjes waar geneeskrachtige kruiden worden verkocht, didgeridoos (die grote blaaspijpen waar de Aboriginals al duizenden jaren muziek mee maken), hoeden, krokodillenleren laarzen, ruggenkrabbers van voorpoten van krokodillen. Een echte Australische markt dus. Voor de kinderen staan er luchtkussens.

Achteraan treffen we een klein podium waar een drumstel en wat gitaren klaar staan om te worden bespeeld. Maar voor het zover is, geeft een boer een showtje weg met zijn volwassen zoon. Ze laten slangen zien, waar kinderen mee op de foto mogen. Ze vertellen over het wildleven van de Northern Territory. Een familielid staat elders op de markt zijn zelfgemaakte zwepen te verkopen en dit wordt natuurlijk aangeprijsd, inclusief een demonstratie.

De zoon neemt een sigaret in de mond en de boer knalt het rookstaafje in kleine stukken met een knalharde zweepslag. Het is een gevaarlijke stunt, maar het littekenloze gezicht van de jongen bekijkend is het nog nooit fout gegaan.

De Mindil Beach Market staat in het teken van de zonsondergang. De zon zakt als een enorme, rode vuurbal achter de horizon weg, om op een dramatisch mooie manier het einde van alweer een dag in Darwin te markeren.

 Op zaterdag keert de vriendin van kamergenoot Magnus terug van haar werk op een boerderij. Hij heeft haar gemist. Zijn handen betasten haar overal, gaan onder haar korte rokje. Het is duidelijk dat dit een verliefd stelletje is. Alleen, het is geen gangbaar stelletje. Magnus is een blonde Zweed van twee meter en zijn vriendin is een Japanse van anderhalve meter. De vertoning geeft menig aanwezige te denken.

Na wat drankjes op de begane grond van het hostel komen ze naar de kamer. Niks bijzonders – ze hebben vorige week, voordat het meisje naar de boerderij vertrok, ook samen in het bed van Magnus geslapen. We kijken er niet echt naar, maar vrijwel direct na het betreden van het bed beginnen ze kleffende geluiden te maken. Ze raken hoorbaar in extase van elkaar, ongeacht de aanwezigheid van een meisje uit Estland, twee Duitse jongens, een Duits meisje en twee Nederlandse jongens, waar ondergetekende er één van is.

De andere Nederlandse jongen slaapt al; hij was niet lekker en moet morgen weer om zeven uur op. Terwijl de ene Duitse jongen zijn geluk gaat beproeven in een Ierse bar (waar hij met een Darwinse dame denkt te hebben afgesproken) en de twee meiden naar het toilet lopen om er mooier uit te gaan zien voor de ongetwijfeld wilde nacht die ze gaan beleven, nemen de andere Duitse jongen en ik plaats op de buitengalerij van de eerste etage van ons hostel. We steken ieder een sigaret in de hens en lachen wat om oppervlakkige dingen.

Opeens staat Magnus in de deuropening. Zijn onderbroek is getransformeerd in een enorme legertent, waar zich een schietklare Magnum in bevindt met .44 patronen. Of het licht uit mag. Het lijkt ons in ieders belang dat de terugkeer van de Japanse vriendin in het donker wordt gevierd, dus natuurlijk, Magnus, doe dat licht uit, man. Gekke Zweed, dat hoef je toch niet te vragen? Het beeld dringt zich op: zouden haar voetjes echt tot zijn knieën reiken, zo dadelijk?

Hij dooft meteen het licht en draait zich dan een kwartslag om de deur dicht te doen. In het licht van de galerij is de Magnum van Magnus nog even in fiere toestand te zien, alvorens hij de deur sluit.

Ik moet opeens denken aan die stunt met de sigaret en de zweep.