Wat is dit land toch uitgestrekt, denk ik iedere keer als ik even om me heen kijk onder het plukken van meloenen en pompoenen. De enorme landerijen in de directe omgeving van het stadje Kununurra liggen er vol mee en veel backpackers zijn aan als plukker aangesteld om hier tot ongeveer eind september te helpen met de oogst.
Ik was natuurlijk na mijn plotselinge ontslag in Darwin als werkloze op goed geluk naar Kununurra gereden en begon de dag na aankomst met de zoektocht naar werk. Donderdag 7 juli, de dag voor mijn 30ste verjaardag, werd ik gebeld door The Job Shop met de vraag of ik de volgende ochtend om halfzes buiten het hostel klaar kon staan om te worden opgehaald door de Britse supervisor van een pompoenenplukteam. Ik beschouwde het werk dan ook als een prachtig verjaarscadeau.
Zwaar is het zeker. De eerste dagen liep ik door het vele gebuk mank door het hostel, met medelijden nagekeken door de mensen die al door de eerste fase heen waren. Dat is inmiddels achter de rug. We lopen achter een tractor aan, die met 800 meter per uur door het veld rijdt en zes grote bakken achterop heeft hangen. Met een snoeischaar plukken we de pompoenen en gooien die in de bakken.
Het is wellicht niet het meest interessante werk, maar het heeft zeker zijn charmes. We hebben een vaste ploeg, bestaande uit een 43-jarige Australier die weigert te settelen omdat materialisme mensen vals en egoistisch maakt en hij daar niet voor wil vallen, twee Japanners, twee Franse jongens, een Taiwanees en een Engelse jongen als supervisor. We proberen het saaie werk zo gezellig mogelijk te maken: muziek erbij, een gesprek voeren onder het plukken. De lange dagen zien we terug op onze bankafschriften en bovendien leidt een minimum van 88 werkdagen op een boerderij tot de mogelijkheid om een tweede werkvakantievisum aan te vragen. Er zijn dan ook nauwelijks backpackers in Kununurra die zich houden aan hun oorspronkelijke plan om slechts een jaar in Oz te blijven.
Vandaag voor het eerst sinds negen dagen veldwerk een vrije dag gehad. We zijn offroad geweest met een Duitse jongen die zijn auto compleet aan het afraggen is en met een groepje van 4 zijn we’s middags een heuvel opgeklommen (foto’s op Facebook). ‘s Avonds was er een gratis filmvertoning in de buitenlucht en keken we naar Mad Bastards dat hier in de omgeving is gefilmd. Een fantastische dag.
Doordeweeks zitten we vaak tot 21:30 uur met elkaar aan de picknicktafel te praten, wat te drinken en een spelletje te spelen. Of we duiken even in de laptop. Daarna gaat vrijwel iedereen naar bed, omdat het halve hostel als plukker werkt. Ik moet zeggen, het is fantastisch om in zo’n gezellige omgeving te verblijven. Work hard, play hard. En dat maakt me weer benieuwd naar volgende belevenissen…
Jeroen M. A. Vogel
11/08/2011 at 2:36 pm
Hey Duckie,
Ik wist niet dat je terug wilde naar China, dacht eigenlijk dat je naar een andere bestemming zocht voor jou en Tamara om te werken. Je zei het al eerder: Nederland is nauwelijks een optie als je aan de vrijheid geroken hebt. Dat is een waarheid als een koe. Veel mensen bestaan wel, maar leven niet. Op het moment dat je beseft dat je een keuze hebt om elke dag in de file te staan, verkies je een alternatief boven de file (“Working from nine till five, what a way to make a living”). Ik ben nu bezig om 88 dagen op het Australische platteland te werken, om daarmee een tweede jaar in dit geweldige land door te kunnen brengen. Het is keihard aanpoten en ik ben drie riemgaten afgevallen (heb geen weegschaal hier).
Ach, en dan de wereldproblemen. Australie wordt nauwelijkse geraakt door de recessie, omdat het zo’n enorm land is en hier een werkmentaliteit heerst (salarissen worden hier wekelijks betaald en je hebt geen jarenlange studies nodig om in een functie te beginnen – je solliciteert gewoon). Ik hoorde dat Wall Street bijna was gecrasht en Amerika haar schuldenplafond heeft verhoogd. Dat betekent dat de Federal Reserve weer geld bijdrukt, terwijl ze al dat geld niet meer kan garanderen omdat men uit angst niemand bij de goudvoorraad laat om het te indexeren. En ondertussen ziet China haar Amerikaanse staatsobligaties kelderen. Ik denk inderdaad dat het twee nuchtere Nederlanders vergt om hier, bier in de hand, even een einde aan te maken. Tsingtao, natuurlijk.
Tot snel!
Jeroen
duckie682
09/08/2011 at 5:06 pm
Hey man!!!
Sorrie maar in alle drukte hier in Nederland ben ik gewoon je verjaardag vergeten.. Ik hoop dat het allemaal nog steeds geweldig is daar. Maar als ik het zo lees past het helemaal bij jou. Heerlijk kunnen zeggen dat je stopt als je wil stoppen en in kunnen pakken en ergens anders heen trekken als het saai begint te worden. Heerlijk. Wij zitten hier weer in nl.. Moet zeggen dat het vaag is.. Lijkt wel of er niets veranderd is hierzo.
Maar ja zo gaat het in het leven.. wij zijn nu nog steeds niet rond met China.. :S wel irritant.. Moet zeggen dat ik het jammer vind dat je niet hier in NL bent nu ik weer hier zit.. Toch jammer dat we niet ff een biertje kunnen doen tijdens het oplossen van de wereld problemen.. Wij hadden Amerika al lang weer op de rails gekregen
.
Spreek je Snel weer!!!
M.
Dirk
07/08/2011 at 3:02 pm
Leuk blog, leest lekker weg!
Je nichtje Lisa
03/08/2011 at 5:49 pm
Heeey
Dus weer aan het plukken maar een ander land haha, toevallig.
Goed te horen dat het bevalt neef.
Voor een tijdje terug hadden we de house warming van Michiel en Jacks, was erg gezellig.. Vooral omdat pa, ma en ik niet terug reden, daar was Tessa voor
We hebben erg gelachen en het is een leuk huis.
De mijne is ook bijna klaar, alleen de wc nog even behangen en dan kan ik erin!
Dit weekend is Dicky Woodstock weer een daarna (is ik ben uitgebrakt) ga ik over.
De Nijmeegse heb ik ook uitgelopen… Voor 2 collega’s van mij was dat nogal een verrassing.. Maar die twee riepen tijdens de trainingen al dat ik het niet zou halen dus ik heb ze even een poepie laten ruiken
Ja, voor de rest….. ik heb nu vakantie.. Gister een mooie dag gehad… behoorlijk verband en nu regent het natuurlijk weer… Lekker Hollandsch he
Paul is gister (dinsdag) over gegaan naar z’n huisje, dat is ook heel mooi geworden.
En Tessa gaat vrijdag, dacht ik, op vakantie naar Tenerife met Maarten.
Voor de rest is er niet veel nieuws hier dus ik zeg veel plezier maar weer, plukse en geniet ervan.
PS ik heb je boek ook besteld, kan niet wachtten
Doeiiii xxxxx
mama
18/07/2011 at 4:34 pm
Nou, weet je ook een keer wat hard werken is!:-) Maar fijn, dat het toch op de een of andere manier bevalt. Je zag het inderdaad de eerste dagen niet zitten, maar gezellige mensen om je heen maken het werk toch een stuk lichter, dat blijkt maar weer.
Pluk ze nog verder de komen 79 dagen en tot over hoeveel jaar??????